Belçika’da evli ve 2 çocuk annesi Serap Can, kanserle mücadelesini kaleme aldı

0

BEĞENDİM

0

Belemtürk Haber Merkezi – Belçika’da evli ve 2 çocuk annesi Serap Can’nın kanserle mücadelesi ve bu süreçte yaşadığı mücadeleyi kişisel Blog sayfasına yazdığı hikayeyi Belçika gazeteleri sayfalarına taşıdı..

Yaşadıklarını kişişel günlüğüne yazan ve bu yazdıklarını “Kalbime Bakış” isimli bir kitapta toplamaya karar veren Serap Can (37), tepkileri ölçmek adına hikayesinin bir kısmını kişişel Blog sayfasında paylaştı.

Türk anne Serap Can, 2021 yılında anne olduktan hemen sonra kendisine üçüncü evre rahim kanseri teşhisi kondu. Bir sene süren tedavi sonunda 2022 yılında rahim ağzı kanserini yenerek adeta hayata yeniden başladı.

Ancak, bu mutluluk kısa sürdü. 2023 yılı başlarında bu kez akciğer kanserine yakalandığını öğrendi. Bu kanseri de yenen Türk anne, bu süreçte yaşadıklarını ve duygularını günlüğüne yazmaya başladı. Fakat bir süre sonra tekrar hastalığı geri döndü.

Hastalığı tekrar nükseden Türk anne, günlük yazılarını bir kitapta toplamak için yazılarını hızlandırdı. Bir kısmını kişisel blog sayfasında paylaşan Serap Can’ın yazısını, Belçika medyası sayfalarına taşıdı.

Blog sayfasından haftalık kesitler paylaşan Türk annenin hikayesini aşağıdaki haber yazımızda okuyabilirsiniz.

Uyumadan hemen önce Onur’a, “Her şeye rağmen beni hâlâ sevdiğin için teşekkür ederim” diye mesaj gönderiyorum. Neresinden bakarsan bak sorumluluğun ağırlığını omuzlarımda hissediyorum. Özellikle senin yükünün ne kadar ağır olduğunu gördüğümde. Bunu saklamaya çalışsan bile. Beni ne kadar sevdiğini, hayatının aşkı ve çocuklarının annesi, senin dünyanın merkezi olduğumu söyledikçe kalbim hem eriyor, hem de kırılıyor. Sürekli tekrar eden ve ilişkimize büyük bir yük getiren bu hastalığın ağırlığını hissediyorum. Bu bazen kendimi suçlu hissetmeme neden oluyor ve bu da bir iç çatışma yaşamama neden oluyor. Bazen seni yüzüstü bıraktığımı hissediyorum çünkü senin mutlu olduğunu görmek istiyorum. Sen bu yaşadıklarını hak etmiyorsun. Ama bu benim elimde değil; kaderimizde varmış.

Yanlış düşünüyor olabilirim ama yine de o yükü omuzlarımda hissediyorum. Özellikle kendimi daha az iyi hissettiğim zamanlarda. Ve bugün öyle bir gün. Her zamanki gibi benimle ilgileniyor ve beni teselli ediyorsun. Bu beni mutlu etmekle beraber aynı zamanda da üzüyor. Kafamı karıştıran çelişkili bir durum.
Bunu seninle paylaşmak istiyorum ama ortamı bozmaktan korktuğum için buna cesaret edemiyorum. Ben de, sen ve herkesin sonradan okuyabilmesi için duygularımı kaleme alıyorum. Bana olan sevginin bir göstergesi olarak elinden gelenin en iyisini yaptığında, şu anda aynı şekilde karşılık veremediğim için, içimi yiyen bir acı hissediyorum. Hastalık sadece bedenime değil hayatımıza da hükmediyor. Bu hastalık hepimizi etkiliyor olmasıyla yüzleşmek çok ağır geliyor.

Elbette aşkımı farklı ve anlamlı bir şekilde ifade ediyorum. Duygularımı doğru aktarabildiğimden emin değilim. Bildiğim şey şu: Hepimiz biraz daha hoşgörülü olmalıyız. Her zaman kendime çok sert davrandım ve çıtayı ulaşılamayacak kadar yükseğe koydum. Kendime daha nazik olabilsem hak ettiğim sevgiyi gördüğümde kendimi içten içe cezalandırmazdım. O zaman kendimi suçlamadan gördüğüm sevginin karşılığını daha kolay verebilirdim.

Her şeye rağmen beni hâlâ sevdiğin için teşekkür ederim Onur. Ben de seni seviyorum, sonsuza kadar sevgilim.

Haber : Abdulkadir Çetin / Belemtürk