NERKİZ ŞAHİN’İN PENCERESİNDEN ” ELİNE SAZINI ALAN BİR OZAN GİBİYİM”

0

BEĞENDİM

0

Eline Sazını Alan Bir Ozan Gibiyim

Yüreğim türkü dolu
İçim ızdırap dolu
Gözüm yaş dolu
Akar durmaz gözümden
Süzülür sözler yüreğimden
Durmaz yaram kanar
Kanar kanar derinden.

Hep içimden yazmak geliyor nedense
Konuşmak o kadar zor ki bazen
Boğazımda düğüm düğüm kelimeler
Çözülmek bilmiyor bir türlü
Çözülemeyince de, çıkmıyor benden ne bir ses ne seda.

Yazmak biraz daha mı kolay
Yada bana mı öyle geliyor
Yoksa konuşmamak için mi yazmak kolay diyorum
Anlatmamak için bahanemi yazmak istemem
Kendimi kandırmacanın, avutmacanın
Bir başka yolumu yazmak istemem.

Gün yüzünü belkide hiç görmeyecek yazdıklarım.
Hep gizli kalacak ya bilgisayarın bir köşesinde yada eskimiş bir günlüğün zayıf düşmüş sayfalarında
Neredeyse her gece bekliyorum, elimde kalem, yüreğimde yığın yığın yazılmayı bekleyen harfler
Kalemi alıp bekliyorum her gece, yığınlaşmış harflerin arasından, kelimelerin oluşup gelmesini bekliyorum
En derinden duygularımı anlatacak kelimeleri bekliyorum
Kelimeleşmiş şekillerde gelsinler istiyorum.

Cümleler kursunlar istiyorum beyaz sayfamın üzerine
Yeni bir ev bulsunlar istiyorum, bulsunlar ki yüreğim de boşalsın artık
Ağır geliyor yığınlar yüreğime bir saatten sonra
Bekliyorum, gece boyu beyaz sayfam karşımda
Acımı benim yerime haykıracak kelimeleri bekliyorum
Bir türlü bulamıyorum doğru kelimeleri.

Hiçbirisi yeterince beni anlatamıyor
Yeterince seni anlatamıyor ey sevgilim
Yeterince yetmiyor hiç bir kelime, yetişmiyor
Zayıf düşüyorlar kelimeler, cümle içinde manasız kalıyorlar
Hepsi manasız bir saatten sonra, senden sonra hepsi manasını kaybetmişler nedense.

NERKİZ ŞAHİN